Nie miejmy więc innych tęsknot, innych pragnień, innych przyjemności i radości oprócz Stwórcy i Odkupiciela, i Zbawiciela naszego, jedynego prawdziwego Boga.

Klasztor Franciszkanów / Miejska Górka

ul. Klasztorna 2
Karolinki-Goruszki
63-910 Miejska-Górka

 

tel.: +48 65 5474435


e-mail: [javascript protected email address]

www.franciszkanie-goruszki.pl

Klasztor Franciszkanów

W 1622 roku z fundacji kasztelana gnieźnieńskiego Adama Przyjemskiego powstały drewniany kościółek i klasztor przy kaplicy Świętego Krzyża, położonej za miastem (dziś miejsce już nieznane), do których sprowadzeni zostali franciszkanie reformaci.

 

Drewniana budowla nie wytrzymała naporu wylewów tamtejszej rzeki, dlatego w innym miejscu, na wzgórzu zwanym Goruszki (stąd często nazwy mieszane: Miejska Górka – Goruszki), od 1742 roku zaczęto budowę murowanego kościoła i klasztoru w stylu barokowym.

 

Konwent od początku należał do wielkopolskiej prowincji reformatów pw. św. Antoniego. Podziemia kościoła pełniły rolę krypty grobowej zakonników i okolicznej szlachty. Kościół był miejscem kultu św. Franciszka z Asyżu, który trwa do dziś.

 

W 1833 roku władze pruskie położyły kres pierwszemu istnieniu placówki franciszkańskiej, oddając ją na własność gminie katolickiej. Cenne zbiory biblioteczne zostały przez władze rozczłonkowane. W klasztorze przez pewien czas mieści się szpital gminny.

 

Drugi okres istnienia konwentu rozpoczął się w 1853 roku i trwał do 1875 roku (następna kasata – kulturkampf). W tym czasie konwent przynależał do utworzonej w 1855 roku Prowincji Niepokalanego Poczęcia NMP w Wielkim Księstwie Poznańskim i Prusach Zachodnich. Przez krótki czas pełnił rolę nowicjatu tej prowincji, a przede wszystkim był siedzibą prowincjała. Ciągłość istnienia prowincji podtrzymywali przebywający tam (także w Osiecznej) w coraz mniejszej liczbie zakonnicy.

 

Trzeci okres istnienia w pełni domu zakonnego rozpoczął się w 1923 roku z chwilą odrodzenia prowincji (włączenie Komisariatu Zależnego św. Jadwigi na Górnym Śląsku do prowincji wielkopolskiej kościelnie istniejącej) pod nazwą Niepokalanego Poczęcia NMP w Wielkopolsce (od 1932 roku Wniebowzięcia NMP w Polsce).

 

W latach 1925–1931 w klasztorze mieściło się studium teologiczne prowincji.

 

W czasie II wojny światowej klasztor został wpierw miejscem internowania okolicznych księży, a następnie więzieniem politycznym (miejsce kaźni wielu więźniów).

 

Od 1991 roku klasztor pełni rolę nowicjatu naszej prowincji.