Bracia niech niczego nie nabywają na własność (...) I jako pielgrzymi i obcy na tym świecie, służac Panu w ubóstwie i pokorze, niech ufnie proszą o jałmużnę, i nie powinni wstydzić się tego, bo Pan dla nas stał się ubogim na tym świecie.

o. Eliasz Krystian Śladczyk

o. Eliasz Krystian Śladczyk
Urodzony:
1952-06-02
Data śmierci:
2014-08-22
Miejsce urodzenia:

Chorzów
woj. śląskie, archidiec. katowicka

Nowicjat:
1976-09-05
Pierwsza profesja:
1977-09-04
Profesja wieczysta:
1980-03-19
Prezbiterat:
1980-09-17
Zmarł w Opolu, żył 62 lata, w zakonie 37 lat, pochowany w Panewnikach.

Ojciec Eliasz Krystian Śladczyk urodził się 02.06.1952 roku w Chorzowie z rodziców Jerzego i Elżbiety z domu Brol.

 

W wieku siedmiu lat rozpoczął naukę w Szkole Podstawowej w Chorzowie, którą ukończył w 1967 roku. Naukę kontynuował w III Liceum Ogólnokształcącym im. Stefana Batorego w Chorzowie, które ukończył w 1971 roku zdając egzamin dojrzałości.

 

Po zadaniu matury został przyjęty do Wyższego Śląskiego Seminarium Duchownego w Krakowie, gdzie studiował przez cztery lata. Po czwartym roku został w 1975 roku zwolniony z Seminarium. Podjął pracę: przez pół roku na oddziale geodezyjnym PKP w Katowicach i prze pół roku w Zakładach Metalurgicznych „Silesia” w Świętochłowicach.

 

Czując w sobie powołanie do służby Bożej, zgłosił się w sierpniu 1976 roku do prowincji Wniebowzięcia NMP jako aspirant do kapłaństwa. Dnia 30 sierpnia został przyjęty do Zakonu i już 05.09.1976 roku rozpoczął w Osiecznej nowicjat, do którego przyjął go minister prowincjalny o. Damian Szojda – otrzymał wtedy imię zakonne Eliasz. Po rocznym nowicjacie odbytym w Osiecznej, o. Damian Szojda przyjął tam od niego 04.09.1977 roku pierwsze przyrzeczenia  zachowania rad ewangelicznych.

 

Po nowicjacie kontynuował studia teologiczne w Wyższym Seminarium Duchownym Franciszkanów w Katowicach-Panewnikach. Posługę akolitatu otrzymał 17.03.1978 roku w bazylice panewnickiej z rąk o. Damiana Szojdy.

 

Po ukończeniu studiów przeznaczony został do pracy parafialnej jako katecheta w Panewnikach. Wtedy też, po uzyskaniu od Stolicy Apostolskiej  półrocznej dyspensy od wymaganego prawem czasu na złożenie profesji uroczystej, złożył ją 19.03.1980 roku na ręce ministra prowincjalnego o. Damiana Szojdy w kościele św. Michała Archanioła w Ornontowicach. Ks. bp Bronisław Dąbrowski udzielił mu święceń diakonatu 5 lipca 1980 roku w kościele św. Antoniego z Padwy w Warszawie.

 

Na mocy obediencji z 28.06.1980 roku udał się do klasztoru w Wejherowie w charakterze katechety przy tamtejszej parafii. Tam także, 27.09.1980 roku w kościele Świętego Krzyża na Kalwarii, otrzymał święcenia prezbiteratu, których mu udzielił ks. bp Bronisław Dąbrowski. Po święceniach został z dniem 01.10.1980 roku zamianowany wikariuszem parafii św. Anny w Wejherowie.

 

Po odwołaniu 31.08.1981 roku z Wejherowa przebywał w Pakości jako wikariusz parafii św. Bonawentury (1981-1982), w Opolu jako rekolekcjonista i spowiednik (1982-1983), w Wieluniu (1983-1984), w Panewnikach jako stacjonariusz (1984-1985), w Kobylinie jako stacjonariusz (1985-1987), we Wschowie jako stacjonariusz (1987-1990).

 

Dnia 9 sierpnia 1990 roku otrzymał zgodę na roczny pobyt poza klasztorem w domu rodzinnym w celu podratowania zdrowia. Po tym urlopie otrzymał 15.07.1991 roku obiediencję do Panewnik w charakterze kapelana Sióstr Służebniczek w Katowicach-Piotrowicach. Został stamtąd odwołany w 1994 roku i zamieszkał w panewnickim klasztorze jako rekolekcjinista, a następnie misjonarz ludowy.

 

Jego pobyt w Panewnikach trwał dość długo, bo dopiero po siedmiu latach obediencja z 06.08.2001 roku przeniosła go do Rybnika, gdzie miał być rekolekcjonistą. Po świętach Bożego Narodzenia opuścił klasztor i udał się na leczenie do Chorzowa zatrzymując się w tamtejszym klasztorze.

 

Kolejnym klasztorem w którym o. Eliasz przebywał dłuższy czas był klasztor w Starych-Panewnikach, do którego kierowała go obediencja z 05.06.2002 roku jako stacjonariusza. Tam także przydzielono mu opiekę nad niektórymi wspólnotami FZŚ w dwóch sekcjach regionu katowickiego. Po dziesięciu latach przeprowadził się w 2012 roku do Opola, gdzie był stacjonariuszem.

 

Ostanie dni swego życia spędził w szpitalu i w hospicjum. Dnia 22.08.2014 r. miał być przewieziony do infirmerii prowincjalnej w Panewnikach, jednak zmarł w godzinach przedpołudniowych.

 

Ojciec Eliasz Krystian Śladczyk przeżył 62 lata, w Zakonie 37, w kapłaństwie 33.

 

Pogrzeb o. Eliasza odbył się w bazylice w Panewnikach 25 sierpnia 2014 roku w uroczystość św. Ludwika Króla. Pochowany został na cmentarzu w Panewnikach.