Reguła i życie braci mniejszych polega na zachowywaniu świętej Ewangelii Pana naszego Jezusa Chrystusa przez życie w posłuszeństwie, bez własności i w czystości.

o. Konstanty Marian Saternus

o. Konstanty Marian Saternus
Urodzony:
1936-07-31
Data śmierci:
2015-12-13
Miejsce urodzenia:

Katowice-Szopienice
woj. śląskie, archidiec. katowicka

Nowicjat:
1952-09-22
Pierwsza profesja:
1953-09-23
Profesja wieczysta:
1957-12-16
Prezbiterat:
1962-05-11
Zmarł w Panewnikach, żył 79 lat, w zakonie 63 lata, pochowany w Panewnikach.

Ojciec Konstanty Marian Saternus urodził się dnia 31 lipca 1936 roku w Katowicach-Szopienicach, jako drugie dziecko Piotra Saternusa i Elfrydy z domu Cepok.

 

Naukę w niemieckiej szkole powszechnej rozpoczął w czasie okupacji w 1942 roku i do 1945 roku ukończył 3 klasy. Zaś od roku 1945 do 1950 kontynuował naukę w szkole polskiej kończąc klasę VII.

 

Po opuszczeniu szkoły powszechnej, idąc w ślady swego starszego brata Czesława,  który już był wychowankiem kolegium w Nysie, zdał egzamin wstępny do Kolegium w Jarocinie, gdzie w latach 1950-1952 ukończył klasę VIII i IX Małego Seminarium. Nie mógł rozpocząć nauki w klasie dziesiątej, gdyż władze państwowe zamknęły Małe Seminarium.

 

Chcąc być wiernym powziętej decyzji pozostania zakonnikiem św. Franciszka, skierował, wraz ze swym bratem Czesławem, 22 lipca 1952 roku prośbę o przyjęcie  do nowicjatu Zakonu  Franciszkanów prowincji Wniebowzięcia NMP.

 

Nowicjat rozpoczął 22.09.1952 roku w Osiecznej, otrzymując habit z rąk o. Józefa Zająca, który był kustoszem Prowincji. Tam też odbył roczny nowicjat pod kierunkiem magistrem nowicjatu o. Teodora Turczyńskiego i tam złożył 23.09.1953 roku pierwszą profesję na ręce ministra prowincjalnego o. Tytusa Semkło.

 

Po nowicjacie uzupełniał wykształcenie humanistyczne: najpierw przez rok w Osiecznej, a następnie w Rybniku, gdzie w 1955 roku zdał wewnętrzną maturę.

 

W latach 1955-1957 był studentem studium filozoficznego, które mieściło się w klasztorze opolskim, a studium teologiczne odbył w klasztorze panewnickim w latach 1957-1962.

 

Na początku studiów teologicznych złożył 16.12.1957 roku w Panewnikach profesję uroczystą na ręce ministra prowincjalnego o. Teofila Zawieji. Bp katowicki Herbert Bednorz udzielił mu tonsury w Panewnikach dnia 13 sierpnia 1958 roku oraz następnego dnia, także w Panewnikach, niższych święceń ostiariatu i lektoratu, a  21.02.1959 roku niższych święceń egzorcystatu i akolitatu.

 

W celu uzyskania matury państwowej w roku szkolnym 1959/1960 był uczniem I Liceum Ogólnokształcącego dla Pracujących w Katowicach - egzamin maturalny zdał 8 czerwca 1960 roku, po czym kontynuował studia teologiczne.

 

Pozostałych święceń udzielił Mu w Panewnikach ks. bp Hernert Bednorz: 25.04.1961 roku subdiakonatu, 17.02.1962 roku diakonatu i 11.05.1962 roku prezbiteratu.

 

Po święceniach prezbiteratu kontynuował studia teologiczne w Panewnikach, gdzie w latach 1962-1963 był słuchaczem roku pastoralnego, równocześnie pomagając duszpastersko w panewnickiej parafii jako katecheta.

 

Po roku został przeniesiony do Kobylina, gdzie przebywał do 1966 roku będąc stacjonariuszem, a od 30.12.1963 roku wikariuszem domu. Pełnił także obowiązki klasztornego bibliotekarza, lokalnego moderatora powołań i opiekuna ministrantów. Kolejne dwa lata (1966-1968) spędził w klasztorze panewnickim posługując w duszpasterstwie parafialnym jako wikariusz i katecheta.

 

Po kapitule, we wrześniu 1968 roku, przeniósł się do klasztoru w Pakości-Kalwarii (obediencja z 7 IX) w charakterze wikariusza kalwaryjskiego kościoła, dyskreta domu i lokalnego moderatora powołań.

 

Po trzech latach, w 1971 roku, został wikariuszem parafii  św. Bonawentury oraz kronikarzem klasztoru i lokalnym moderatorem powołań. W 1974 roku wybrano go gwardianem i ekonomem domu nowicjackiego w Osiecznej i zlecono przeprowadzenie gruntownego remontu tamtejszego klasztoru.

 

Powrócił do Pakości w 1977 roku i to aż na 11 lat. Najpierw był proboszczem parafii Pana Jezusa Ukrzyżowanego i NMP Bolesnej (1977-1982) oraz w latach 1977-1979 dyskretem klasztoru, kronikarzem, lokalnym moderatorem powołań, lokalnym opiekunem LSO i asystentem lokalnej wspólnoty FZŚ, a  od 1979 do 1988 roku wikariuszem konwentu, i w latach 1983-1986 ekonomem.

 

Kiedy powstała nowa parafia w Piechcinie p.w. MB Częstochowskiej i św. Barbary, został mianowany 01.11.1981 roku jej wikariuszem ekonomem. Zlecono Mu także budowę w tej parafii nowego kościoła i plebani dla kleru diecezjalnego.

 

W sierpniu 1988 roku minister prowincjalny o. Joachim Mazurek postanowił przenieść go do Rybnika-Zamysłowa w charakterze proboszcza. Od 1 września 1988 roku podjął obowiązki administratora tamtejszej parafii Niepokalanego Poczęcia NMP, a z dniem 23 maja 1989 roku został jej proboszczem. Został w grudniu 1988 roku wybrany gwardianem tamtejszego domu, a w rok później (1989) także ekonomem klasztoru. Jako proboszcz podjął się także nauczania religii w szkole, a przez Księdza Biskupa Damiana Zimonia został wybrany ojcem duchowym dekanatu rybnickiego. Przebywał w Rybniku-Zamysłowie do roku 1995.

 

Po kapitule w 1995 roku wybrany został wikariuszem i ekonomem domu w Rybniku oraz od 21 sierpnia 1995 roku proboszczem tamtejszej parafii św. Józefa Robotnika.

 

Dwa lata później, w 1997 roku, przeniósł się do rezydencji w Lublińcu, gdzie był asystentem duchowym FZŚ w okolicznych parafiach. W latach 1998-2001 pełnił obowiązki wikariusza domu w Wieluniu (1998-1999) i w Miejskiej Górce (1999-2001).

Kolejne dwa lata spędził w klasztorach poza granicami Polski. Najpierw przez rok jako gwardian i kustosz sanktuarium w Pereto we Włoszech (2001-2002), a następnie jako spowiednik w Bensheim w Niemczech (2002-2003).

 

W roku 2003 wrócił do Polski i skierowany został do klasztoru w Częstochowie. Pełnił tam przez cztery lata obowiązki wikariusza domu, asystenta duchowego FZŚ na region Częstochowski oraz spowiednika na Jasnej Górze.

 

Od 2007 do 2015 roku przebywał w klasztorze w Kobylinie, dokąd został przeniesiony w charakterze spowiednika.

 

Pogarszający się stan zdrowia spowodował, że wiosną 2015 roku został przeniesiony do infirmerii w klasztorze panewnickim, gdzie przebywał do śmierci. Zmarł w klasztorze w Panewnikach 13 grudnia 2015 roku.

 

Ojciec Konstanty Marian Saternus przeżył 79 lat, w Zakonie 63, w kapłaństwie lat 53.

 

Pogrzeb odbył się 16 grudnia 2015 roku o godz. 10.00 w panewnickiej bazylice. Obrzędom pogrzebowym przewodniczył minister prowincjalny o. Antonin Brząkalik, który przewodniczył także Mszy św. koncelebrowanej przez współbraci z prawie wszystkich naszych klasztorów w Polsce. Kazanie pogrzebowe wygłosił o. Tycjan Zgraja, a o. Marcelin Pietryja, gwardian panewnicki, dokonał ostatniego pożegnania i odprowadzenia na cmentarz panewnicki w Katowicach-Ligocie.