I gdziekolwiek bracia przebywają lub spotkaliby się, niech odnoszą się do siebie jak członkowie rodziny.

o. Gracjan Jerzy Szołtysik

o. Gracjan Jerzy Szołtysik
Urodzony:
1953-01-12
Data śmierci:
2016-05-24
Miejsce urodzenia:

Piekary Śląskie-Dąbrówka Wielka
woj. śląskie, archidiec. katowicka

Nowicjat:
1978-09-11
Pierwsza profesja:
1979-09-21
Profesja wieczysta:
1982-05-25
Prezbiterat:
1983-01-30
Zmarł w Panewnikach, żył 63 lata, w zakonie 37 lat, pochowany w Panewnikach.

Urodził się 12.01.1953 r.w Dąbrówce Wielkiej z rodziców Alojzego Szołtysika i Leonardy z d. Sobkowiak.

Ochrzczony został 25.01.1953 r.w kościele parafialnym M. B. Wspomożenia Wiernych w Dąbrówce Wielkiej i tam był bierzmowany 14.05.1961 r.– przybrał sobie imię Piotr.

W latach 1960 - 1968 uczęszczał do Szkoły Podstawowej w Dąbrówce Wielkiej, a następnie do Liceum Ogólnokształcącego im. Władysława Broniewskiego w Piekarach Śl., które ukończył w 1972 r.Przez cały okres nauki uczęszczał pilnie na katechizację i od pierwszej klasy Szkoły Podstawowej udzielał się w swojej parafii jako ministrant.

Chcąc poświęcić się Bogu złożył, po zdaniu matury, prośbę o przyjęcie do Wyższego Śląskiego Seminarium Duchownego w Krakowie, do którego został przyjęty. Był alumnem przez 8 semestrów i przyjął w tym czasie posługę lektoratu i akolitatu. Zgodnie z regulaminem seminarium został posłany na roczną praktykę robotniczą, którą odbył jako elektromonter w Zakładach Azotowych w Chorzowie. Po roku powrócił do seminarium, ale po miesiącu otrzymał radę przeniesienia się do zgromadzenia o charakterze misyjnym. Opuściwszy Kraków udał się do diecezji gorzowskiej, gdzie pracował jako katecheta w Gorzowie-Wieprzycach i w Dobiegniewie.

Dnia 07.09.1978 r.zgłosił się do naszej prowincji w charakterze aspiranta do kapłaństwa. Został przyjęty i dnia 11 września 1978 r., minister prowincjalny o. Damian Szojda przyjął go w Panewnikach do nowicjatu – otrzymał imię Gracjan. Nowicjat odbył w Osiecznej, natomiast pierwsze przyrzeczenia złożył, na ręce wikariusza prowincjalnego o. Bazylego Machalicy, w Panewnikach dnia 21.09.1979 r.

Po nowicjacie kontynuował studia we franciszkańskim WSD w Panewnikach, które ukończył w 1982 roku. Prosił wtedy o zgodę na wcześniejsze złożenie profesji uroczystej oraz o święcenia diakonatu. Otrzymawszy od Prymasa Polski dyspensę od wymaganego przez prawo kanoniczne trzylecia trwania w profesji czasowej, dnia 25.05.1982 r.na ręce o. Damiana Szojdy złożył w panewnickiej bazylice profesję uroczystą, a święceń diakonatu udzielił mu dnia 04.06.1982 r.w kościele franciszkanów św. Antoniego w Jarocinie ks. bp Jan Michalski, sufragan gnieźnieński.

Jako diakon został skierowany do pracy katechetycznej przy parafii franciszkańskiej w Jarocinie (obediencja z 2 IX 1982). W styczniu 1983 roku poprosił o święcenia prezbiteratu, które otrzymał 30.01.1983 r.z rąk ks. bpa Jana Michalskiego, w kościele franciszkańskim w Jarocinie. Mszę św. prymicyjną odprawił 06.02.1983 r.w swojej parafii M. B. Wspomożenia Wiernych w Dąbrówce Wielkiej.

Po święceniach prezbiteratu otrzymał dekret ustanawiający go z dniem 1 marca 1983 roku wikariuszem przy kościele parafialnym franciszkanów w Jarocinie. Posługiwał w tamtejszej parafii do 1986 roku, po czym przeniósł się na placówkę w Bytomiu (obediencja z 8 VII 1986) w charakterze wikariusza parafii św. Wojciecha i duszpasterza akademickiego. Miejscowa wspólnota powierzyła mu opiekę nad Liturgiczną Służbą Ołtarza oraz troskę o duszpasterstwo powołań. Po trzyletnim pobycie w Bytomiu, zakonne posłuszeństwo (obediencja z 23 VIII 1989) polecało mu przenieść się do klasztoru we Wschowie i objąć urząd wikariusza tamtejszego domu.

Kiedy w 1990 roku wznowione zostało nauczanie religii w szkołach, zgłosił o. Gracjan gotowość oddania się tej pracy duszpasterskiej, dlatego też został odwołany z placówki we Wschowie (obediencja z 28 VIII 1990) i powrócił w charakterze katechety do klasztoru w Bytomiu, a w niecałe dwa miesiące później (8 XI 1990) powierzono mu też urząd wikariusza tego domu zakonnego.

Nowa sytuacja zaistniała, kiedy w 1991 roku powstała nowa franciszkańska Prowincja św. Franciszka z Asyżu, której członkiem stał się proboszcz parafii św. Antoniego w Starych Panewnikach. W jego miejsce władze zakonne postanowiły skierować o. Gracjana. Dekretem ordynariusza katowickiego ks. bpa Damiana Zimonia został z dniem 24.08.1991 r.ustanowiony administratorem, a wkrótce później (01.12.1991) proboszczem parafii św. Antoniego w Starych Panewnikach. Proboszczem tej parafii był przez 8 lat (do 24.08.1999) oraz uczył religii w szkole podstawowej. Ponadto był przez 3 lata gwardianem i ekonomem w tamtejszym klasztorze (1992-1995), asystentem lokalnym i okręgowym Franciszkańskiego Zakonu Świeckich (1995-1999) oraz wikariuszem domu (1998-1999).

Kolejne dwa lata od 1999 do 2001 roku spędził w klasztorze w Rybniku-Zamysłowie, do którego udał się na mocy obediencji z 24.08.1999 r., by tam podjąć obowiązki wikariusza domu i katechety.

W 2001 roku został o. Gracjan przeniesiony dla klasztoru w Chorzowie-Klimzowcu (obediencja z 4 VIII 2001) i przeznaczony do nauki religii w szkole, gdzie uczył do 2012 roku oraz zlecono mu posługę spowiednika postulantów tam przebywających, która sprawował przez rok (2001-2002). Będąc przez prawie 15 lat w klasztorze klimzowieckim podejmował także prace na rzecz Franciszkańskiego Zakonu Świeckich będąc asystentem okręgowym i wiceasystentem Regionu Katowickiego (2003-2016). W latach 2007-2013 piastował urząd dyskreta tamtejszego klasztoru.

Pogarszający się stan zdrowia spowodował, ze podjęto decyzję o przeniesieniu o. Gracjana do prowincjalnej infirmerii w Panewnikach, dokąd przybył 13 stycznia 2016 roku. Pomimo troskliwej opieki lekarskiej i pielęgniarskiej, o. Gracjan zmarł w godzinach nocnych 24 maja 2016 roku.

O. Gracjan Jerzy Szołtysik przeżył 63 lata, w zakonie 37, w kapłaństwie 33.